ΜΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΠΡΟΚΟΠΙ

   Δεν το είχες κατά νου. Αποφάσισες αναπάντεχα να κάνεις την πρώτη μακρινή εκδρομή, μετά από παραπάνω από μισό χρόνο. Τέλειωσες με τις υποχρεώσεις σου και αναχώρησες. Η μεγαλούπολη είχε ζέστη και κυκλοφοριακή συμφόρηση στους δρόμους.

   Η σελίδα του ημερολογίου σταμάτησε στην 27η του Μαΐου, ημέρα κατά την οποία τιμάται η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου.

   Είχες ακούσει από παλαιά ότι άνθρωποι περπατούν περίπου 20-25 χιλιόμετρα για να φτάσουν στον ιερό ναό, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. Καθώς πήγαινες προς το Προκόπι, διαπίστωνες αυτό, που είχες ακουστά. Παρέες νέων, με το σακίδιο στην πλάτη, μεσήλικες, οικογένειες με παιδί στο καρότσι, άνθρωποι μόνοι, ευσεβείς, άφοβα, με αγάπη και τόλμη, περπατούσαν για να εκπληρώσουν το τάμα τους, να φτάσουν πεζοί στον Άγιο, να προσευχηθούν, να ζητήσουν να επιλυθεί κάποιο αίτημά τους άλυτο ανθρωπίνως, να τηρήσουν το έθιμο και να διαιωνίσουν την παράδοση του τόπου μας. Οι πεζοπόροι περπατούσαν τόσο κατά τη διάρκεια του φωτός της ημέρας, όσο και μέσα στο σκοτάδι, με το φακό στο μέτωπο ή το χέρι. Χαιρόσουν να τους βλέπεις. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν θαρραλέα ψυχή, η οποία διψά για την αληθινή ζωή. Ελπίδα αναβλύζει το γεγονός ότι στην εποχή μας οι νέοι έχουν πίστη και κάποιοι γνωρίζουν από μετάνοια και ταπείνωση. Για να περπατήσει κανείς 20-25 χιλιόμετρα, προκειμένου να πάει ως τον Άγιο την ημέρα της εορτής του, αν δεν έχει πίστη, δεν το κάνει για να περάσει την ώρα του.

   Η διαδρομή μέχρι το Προκόπι είναι απλά υπέροχη, απολαυστική, βουτηγμένη μέσα στο πράσινο, τις κοιλάδες, τα πεύκα, τα πλατάνια, τα στάχια, τα ποικίλα, πολύχρωμα και ευωδιαστά φυτά. Η φύση είναι στολισμένη στα καλά της αυτή την περίοδο. Σε αρκετά σημεία της διαδρομής, τα φύλλα των δένδρων αγκαλιάζουν το δρόμο κάνοντας δροσερή σκιά. Σε κάποια μέρη το νερό κελαρύζει. Αφουγκράζεσαι τους ήχους της φύσης, οι οποίοι φτάνουν ως τα αυτιά, ενόσω οδηγείς και απολαμβάνεις τις ομορφιές του τόπου. Τα φαράγγια είναι επιβλητικά, απόκρημνα και τραχιά.

   Σε κάποιο σημείο συνειδητοποιείς ότι χάνεις το δρόμο και ότι έχεις πάρει λάθος πορεία. Σταματάς. Ένας περαστικός σε βοηθά δείχνοντάς σου το σωστό δρόμο. Πιο κάτω, σε ένα κομβικό σταυροδρόμι, ένα ωραίο ζευγάρι με φωτεινό, λαμπερό και χαμογελαστό πρόσωπο, μέσα από το διπλανό αγροτικό φορτηγάκι, το οποίο κατευθύνεται προς τη στάνη, σε παροτρύνει να το ακολουθήσεις, σε καθοδηγεί ως πυξίδα για να βρεις και πάλι τον προσανατολισμό σου και να συνεχίσεις το δρόμο σου προς το Προκόπι.

   Το οδικό ταξίδι κατά μήκος του ποταμού Κηρέα, του οποίου το νερό ρέει ήρεμα κάτω από τις μικρές, ξύλινες και κρεμαστές γέφυρες, πλησίον του χωριού Προκόπι, το οποίο βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της βόρειας Εύβοιας, είναι θαυμάσιο. Οι στροφές είναι αλλεπάλληλες και σε ορισμένα σημεία απότομες και κλειστές, σα φουρκέτες. Σε ένα σημείο, σε μια στροφή, η θέα είναι καθ΄ όλα εκπληκτική και αφοπλιστική. Από εκεί, από τα αψηλά, κατά μεσής του πράσινου, απλώνεται μπροστά ένα μεγάλο κομμάτι της Ευβοίας, από όπου φαίνεται μέχρι και το μπλε της θάλασσας, η οποία περιστοιχίζει το νησί. Ο συνδυασμός γαλάζιου και πράσινου προσδίδει αρμονία.

   Με χαρά φτάνεις στον προορισμό. Στο χωριό αιωρείται τσίκνα, καθώς ψήνουν νόστιμα, εύγευστα σουβλάκια από χοιρινό, έξω από τα μαγαζιά και σχεδόν πάνω στο δρόμο. Το κρέας, το μέλι, τα βότανα, τα φιστίκια και τα ποικίλα αγαθά, τα οποία πωλούνται, είναι ντόπια και καλής ποιότητας. Κυκλοφορεί ο κόσμος στο χωριό. Άλλοι περπατούν στους δρόμους, άλλοι κάθονται στα μαγαζιά και κάποιοι είναι τριγύρω ή μέσα στο ναό.

   Όταν φτάνεις στο ιερό σκήνωμα του Αγίου, το οποίο είναι ολόκληρο, άφθορο, ακέραιο, ντυμένο με γαλάζια άμφια και στολισμένο με λουλούδια και ροδοπέταλα, επέρχεται μια γλυκιά ευφροσύνη. Οι προσευχές όλων όσοι παρευρίσκονται εντός της εκκλησίας, μαζί με τις προσευχές του ιερέα, ο οποίος τελεί την ακολουθία, και τις πρεσβείες του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, τούτη την μεγάλη ημέρα, ανεβαίνουν σαν θυμίαμα προς τον Ουρανό.

   Και εκεί, που γράφεις στο χαρτί τα ονόματα υπέρ υγείας για να μνημονευτούν, ανταμώνεις απρόσμενα με ένα πρόσωπο, συνοδευόμενο από τα συγγενικά του πρόσωπα, το οποίο είχες να δεις χρόνια.

   Συλλογίζεσαι πως ο καθένας, για να πάει την 27η Μαΐου στο Προκόπι, στον Άγιο Ιωάννη από την Ρωσία, έχει το λόγο και την ιστορία του. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών, των Ελλήνων και όλων των ανθρώπων ανεξαιρέτως.

Σύνταξη: Α. Τ.