ΑΜΟΡΓΟΣ

   Σύντομος ας είναι ο χρόνος της αναμονής, μέχρι να έρθει ο καιρός να φτάσει κανείς εκεί, όπου η ματιά χάνεται και ταξιδεύει στο απέραντο μπλε και το υπέροχο γαλάζιο, που λούζεται από το άπλετο κι εκκωφαντικό φως. Εκεί όπου ο Ουρανός συναντά τη θάλασσα. Το υπερφυσικό φιλιώνει με το φυσικό και το γήινο. Το άκτισο ακουμπά το κτιστό.

   Η θέα, από εκείνη τη γωνιά του Αρχιπελάγους και των Κυκλάδων, είναι μοναδική. Πώς να χορτάσεις τη θέαση αυτής της ομορφιάς; Μια και δυο φορές να επισκεφθείς ετούτο τον τόπο, ίσως και να μην είναι αρκετές.

   Τις ζεστές ημέρες του θέρους, είναι ωραία να ανηφορίζεις τα σκαλοπάτια για να φτάσεις στην ιερά μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας. Ας μας αγκαλιάζει σφιχτά η Παναγία. Ας φυλάει την ανθρωπότητα.

   Το κάλλος τούτου του τοπίου δεν αποτυπώνεται επακριβώς σε μία φωτογραφία, που τραβήχτηκε από κάποιο παράθυρο της μονής. Όσα θωρείς, νιώθεις και σε πλημμυρίζουν, όταν ατενίζεις εκείνο το σημείο του Αιγαίου Πελάγους, δεν εκφράζονται με τις λέξεις και τα σύμβολα. Αυτή η εικόνα χαράσσεται ανεξίτηλα σε νου και καρδιά.

   Είθε όσοι μπορούν και θέλουν να ταξιδέψουν ως το νησί της Αμοργού και να μας έχουν στη σκέψη τους, αν ανέβουν στο μοναστήρι.